|
[1] [2]X. Leon-Dufour, Słownik Teologii Biblijnej , Poznań 1990, s. 952 . [3]Por. Dekret o Misyjnej Działalności Kościoła 11. [4]Por. Evangelii Nuntiandi 40. [5]Por. Redemptoris Missio 42. [6]Por. R. Rubinkiewicz, Nowotestamentalna idea przepowiadania , "Seminare" 37 (1978), s. 43-44. [7]Por. F. Gryglewicz (red.), Egzegeza Ewangelii św. Jana , Lublin 1992, s. 314. [8]Por. H. Witczyk, "Aby byli jedno" , [w:] A. Sikora (red.), Biblia podstawą jedności , Lublin 1996, s. 97. [9]X. Leon-Dufour, Lecture de l`Evangile selon Jean , t. III, Les Éditions du Cerf Paris 1993, s. 306. [10]Jan Paweł II, Pielgrzymki do Ojczyzny 1979. 1983. 1987. 1991. 1995. 1997. Przemówienia, homilie , Kraków 1997, 870. [11]Por. BEM D6 (Baptism, Eucharist, Ministry Dokument z Limy 1982). Na kilka lat przed wydaniem BEM Kościoły chrześcijańskie w Polsce podjęły prace nad wzajemnym uznaniem chrztu, czego wyrazem jest dokument: Jeden chrzest. Podkomisja Dialogu Polskiej Rady Ekumenicznej i Komisji Episkopatu do Spraw Ekumenizmu, Warszawa 1993. [12]Por. Dekret o Ekumenizmie 22, (dalej DE). [13] [14]Por. BEM A12. [15]Ecclesia de Eucharistia 43, (dalej EdE). [16]III Modlitwa Eucharystyczna , [w:] Mszał Rzymski dla diecezji polskich , Poznań 1986, s. 324. [17]Jan Paweł II, Przemówienie do przedstawicieli Kościołów chrześcijańskich podczas spotkania ekumenicznego , [w:] Trzecia pielgrzymka Jana Pawła II do Polski, Pallottinum Poznań-Warszawa 1987, s. 15. [18]Interkomunia - uczestniczenie w jednej Eucharystii (Uczcie Eucharystycznej) chrześcijan różnych wyznań. W ścisłym znaczeniu oznacza ona przystępowanie chrześcijan do Stołu Pańskiego po porozumieniu się z hierarchią swoich Kościołów . Taka interkomunia może istnieć tam, gdzie są sakramenty kapłaństwa i Eucharystii (np. Kościół rzymskokatolicki, Kościoły starokatolickie , Kościół prawosławny ) . [19]Por. W. Hanc, Interkomunia - możliwości i perspektywy , [w:] L. Górka, W. Hryniewicz (red.), Eucharystia i posłannictwo. Wieczerza Pańska w dialogu chrześcijan , Warszawa 1987, s. 112-116. [20]Por. DE 2. [21]W. Hryniewicz, Czy wspólnota stołu Pańskiego jest już możliwa? , [w:] L. Górka (red.), To czyńcie na moją pamiątkę. Eucharystia w perspektywie ekumenicznej , s. 221. Pogląd o otwartej gościnności eucharystycznej został uzasadniony w siedmiu tezach przez trzy Instytuty Ekumeniczne: Centre d'Etudes Oecumenigues w Strasburgu, Institut fur Oekumenische Forschung Katolickiego Wydziału Teologicznego w Tubingen, Konfessionskundliches Institut w Bensheim. [22]Zob. EdE 30. [23]EdE 44. [24]Por. D. Chwastek, Wieczerza Pańska - perspektywa luterańska, [w:] L. Górka (red.), To czyńcie na moją pamiątkę. Eucharystia w perspektywie ekumenicznej , s. 115. [25]Por. K. Karski, Protestanci i ekumenizm. Wkład spadkobierców Reformacji w dzieło jedności , Chrześcijańska Akademia Teologiczna, Warszawa 2002, s. 324. [26]Napiórkowski S.C., Wszyscy pod jednym Chrystusem: Ogólnokościelny dialog katolicko - luterański, lata 1965-1981, cz. 1, Lublin 1985; zob. H. J. Sobeczko: Ekumeniczne znaczenie modlitw eucharystycznych , [w:] P. Jaskóła, R. Porada (red.), Wspólna Eucharystia - cel ekumenii , Opole 2005, s. 202-205. [27]Por. Dyrektorium Ekumeniczne z 25.03.1993r., 122. [28]DE 15. [29]Por. P. Kantyka, Gościnność eucharystyczna według dokumentów Kościoła rzymskokatolickiego, [w:] L. Górka (red.), To czyńcie na moją pamiątkę. Eucharystia w perspektywie ekumenicznej , s. 195. [30]Zob. BEM 55. [31]Por. DE 8; por. UUS 21. |